Raz w tygodniu uczestniczymy w spotkaniu formacyjnym, dzięki któremu rozwijamy życie wewnętrzne oraz pogłębiamy siostrzane więzi.
Podczas spotkań odnajdujemy obecność Chrystusa zgodnie z Jego słowami: „Gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich” (Mt 18,20).
Spotkanie rozpoczyna się modlitwą i chwilą ciszy. Następnie dzielimy się tym, co pod wpływem łaski dokonało się w naszych sercach, jak przeżywane treści formacyjne wpływały na życie radami ewangelicznymi, na nasze myślenie, postawy, sposób działania.
Jest to również czas uczenia się słuchania, bycia przy sercu drugiej osoby, która próbuje się przed nami otworzyć. Po modlitwie kończącej tę część spotkania jest czas na swobodne rozmowy na temat życia Kościoła, Ojczyzny i przeżywanej przez nas codzienności.

Ważnym środkiem formacji jest comiesięczny dzień skupienia. Przeżywamy go, uczestnicząc w Eucharystii, słuchając konferencji wspólnej dla całego Instytutu. Pozostały czas przeznaczamy na modlitwę w ciszy i odnajdywanie się w obecności Bożej, o ile to możliwe na łonie przyrody. Dzień skupienia, który staramy się przeżywać we wspólnocie, pomaga nam wytrwale współpracować z łaską Bożą i nie zaniedbywać formacji duchowej.
Jednak ma on jeszcze inny, głębszy wymiar – przypomina gest Marii z Betanii rozlewającej drogocenny olejek i namaszczającej Jezusa w przededniu nadchodzącej Męki. Chcemy w ubóstwie naszej zabieganej codzienności znaleźć dzień, w którym jesteśmy wyłącznie dla Niego. Chcemy z wdzięcznością uwielbiać Jego miłość, której nie da się przeliczać według ludzkich kalkulacji, efektywności i skuteczności działania. Ten czas nadaje kierunek i umacnia nas w dalszej drodze: „W ciszy i ufności leży wasza siła” (Iz 30, 15).