[…] liczne rzesze wybranych dusz, które […] potrafiły odkryć nowe, doskonałe formy stowarzyszeń, szczególnie odpowiadające potrzebom czasu
(Provida Mater Ecclesia 7)

Choć nie prowadzimy wspólnego życia, jesteśmy wspólnotą. ‘Instytut’ oznacza ustanowioną
i zatwierdzoną przez Kościół społeczność mającą swoje normy prawne.
Dla nas normy te to nasze Konstytucje, które otrzymujemy przy składaniu ślubów rad ewangelicznych – czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Przez ich złożenie dokonuje się nasza konsekracja, czyli nasze całkowite oddanie siebie i swojego życia Bogu i Kościołowi.

Śluby te włączają nas do eliańskiej rodziny. Utrzymujemy między sobą żywe więzi
i w ośrodkach lokalnych, na które Instytut jest podzielony, spotykamy się regularnie.
Łączy nas ten sam charyzmat: dążenie do nieustannego trwania przy Bogu w głębi naszej duszy, uwielbianie Jego obecności i zanurzanie się w nią pośród zwykłych obowiązków dnia oraz duchowe macierzyństwo – apostolska płodność będąca konsekwencją tego zjednoczenia.

Od początku istnienia Elianum gromadzi także, oprócz członkiń, osoby stowarzyszone,
które z różnych przyczyn nie podejmują profesji rad ewangelicznych. Łączą się one z nami przez składanie przyrzeczeń. Razem tworzymy wspólnotę, bo choć żyjemy w rozproszeniu,
to zachowujemy żywe więzi wspólnotowe.