Tak jak garncarz formuje glinę, by nadać jej piękny kształt, tak każdy chrześcijanin winien dążyć do tego, aby kształtować swoje życie, czynić go coraz piękniejszym moralnie i bogatszym duchowo. Członkinie Elianum codziennie na nowo podejmują w tym kierunku wysiłki, uczą się nawiązywać żywy, przyjacielski kontakt z Bogiem i ludźmi.

Formacja w Elianum opiera się na duchowości Karmelu Terezjańskiego. Oznacza to, że w procesie naszego duchowego rozwoju pomagają nam pisma i życie świętych Karmelu, przede wszystkim św. Teresy od Jezusa, św. Jana od Krzyża i św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Ci wielcy reformatorzy Zakonu Karmelitańskiego kładli duży nacisk na łączenie życia obecnością Bożą z duchem apostolskim, a także służbą Kościołowi i światu.

Może nasuwać się pytanie, jak łączyć dwie, tak sprzeczne rzeczywistości: życie kontemplacyjne, przeżywane zwykle w odosobnieniu, w ciszy i milczeniu, z życiem czynnym, apostolskim, nastawionym w mniejszym lub większym stopniu na działanie.
To właśnie w przykładzie świętych doktorów Kościoła: św. Teresy od Jezusa, św. Jana od Krzyża i św. Teresy od Dzieciątka Jezus próbujemy odnajdywać na nie odpowiedź. Świadectwo ich życia i wstawiennictwo napełniają nas nadzieją i radością, a także są źródłem duchowej mocy potrzebnej do realizacji naszego powołania, które odczytujemy jako życie z Bogiem w świecie
i kontemplowanie Go nie tylko w ciszy serca, ale też pośród codziennych zajęć.

Bez pomocy Boga, bez Jego łaski nie jest możliwy wzrost człowieka, jego zaprzyjaźnienie się z Bogiem i zjednoczenie z Nim. Tym, Który prawdziwie kształtuje człowieka, jest Bóg, kochający Ojciec, czuły, delikatny i miłosierny, ale też wymagający. Trzeba pozwolić się kształtować, podejmować wysiłek współpracy z działaniem Dobrego Boga, mając w pamięci słowa św. Pawła: „Nic nie znaczy ten, który sieje, ani ten, który podlewa, tylko Ten, który daje wzrost – Bóg” (1 Kor 3,7).