Żyje Pan, przed którego obliczem stoję! (1Krl 18, 15)

Nazwa naszego Instytutu wywodzi się od proroka Eliasza, którego cały Karmel uważa za swego duchowego założyciela. On też jest naszym patronem. Jego słowa wypowiedziane do Pana na Horebie – „Żarliwością rozpaliłem się o chwałę Pana, Boga Zastępów” (1Krl 19, 10) –
są naszym hasłem.

Eliasz z Tiszbe – „prorok jak ogień, a słowo jego płonęło jak pochodnia” (Syr 48, 1) – był mężem głębokiej kontemplacji, szukającym życia jedynie w Bogu i wiernym Mu wobec świata, który odwrócił się od Niego. To Eliasz ujrzał na Karmelu zwiastujący życiodajny deszcz obłoczek podnoszący się znad słonych wód morza – tradycja karmelitańska widzi w nim proroczą zapowiedź Maryi – Tej, która przyniosła Życie spragnionemu światu.

Eliasz rozpoznał obecność Pana w ciszy łagodnego powiewu, która spowiła górę Horeb po przejściu wichury, trzęsienia ziemi i ognia. Gwałtowny prorok, płonący żarliwością o chwałę Pana, rozpoznał niechybnie znak tajemnicy Jego objawienia: najcichszy, najdelikatniejszy, niewidoczny. Jak w Betlejem. Jak w Nazarecie. Jak w modlitwie Kościoła.