Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem (J 17, 18)

Jesteśmy kobietami, które usłyszały w sercu głos Oblubieńca – Boga, wzywającego nas, byśmy całkowicie oddały Mu swoje życie, pozostając tu, gdzie jesteśmy, w świecie, który On umiłował i który pragnie zbawić. Nie zmieniamy warunków życia. Nie jesteśmy bezhabitowymi siostrami zakonnymi. Nasze powołanie nie jest powołaniem zakonnym, bo podążając za Chrystusem czystym, ubogim i posłusznym, nie opuszczamy świata.

Choć mamy Dom Macierzysty, nie jest on domem wspólnego życia, ale centrum duchowym naszej rozsianej po całej Polsce (i nie tylko) wspólnoty. Nie przerywamy studiów.
Nie odchodzimy z pracy. Nie sprzedajemy mieszkań, w których żyjemy.
Pozostajemy w swoim środowisku rodzinnym, społecznym i zawodowym.
Zarabiamy na życie. Otrzymujemy pensję. Płacimy rachunki. Płacimy podatki.

Żyjemy Ewangelią w zwyczajnych warunkach codzienności, jak czynił to w Nazarecie nasz Oblubieniec – Chrystus i jak czyniła to Jego Matka. Nie wyróżniamy się strojem, nie nosimy żadnych oznak konsekracji. Nasze oddanie Bogu przeżywamy w dyskrecji, przygotowując świat dla Niego, pragnąc być zaczynem Jego Królestwa.
Jak naczynia włosowate w organizmie dostarczają krew do najdalszych członków ciała
i najdrobniejszych jego tkanek, tak my pragniemy ożywiać życiem Ducha wszystkie wymiary porządku doczesnego.